Prezesem rady nadzorczej KKO był w 1938 burmistrz Maksymilian Słuszkiewicz, a w dyrekcji KKO działali wówczas Kazimierz Michalski (ojciec Stanisława), Stanisław Augustyński i Salomon Ramer.
Według Edwarda Zająca wzniesienie tak okazałej i nowoczesnej w owych czasach budowli dowodziło „gospodarności i zapobiegliwości władz miasta”Edward Zając, Szkice z dziejów Sanoka, Sanok 1998, s. 134.. Do 1939 do numeru 4 ulicy był przypisany lekarz dr Herman Gruber.
Fasada budynku została pokryta szlachetną zaprawą kamienną. Wewnątrz budynku znajduje się reprezentacyjna sala manipulacyjna, skarbiec i powierzchnie biurowe. Poza tym w gmachu istnieją lokale mieszkalneEdward Zając, Szkice z dziejów Sanoka, Sanok 1998, s. 255..
Podczas II wojny światowej w okresie okupacji niemieckiej w budynku pod przemianowanym adresem Hermann Göring Strasse 4 urzędował Stadtkommissar (komisarz miasta) oraz działała Kommunal-Sparkasse (Komunalna Kasa Oszczędności), wzgl. określana jako Sparkasse der Stadt Sanok (Kasa Oszczędnościowa Miasta Sanok).