Ołtarz główny ozdobiony był ikoną świętej Anny, oprócz tego istniały jeszcze dwa ołtarze boczne, poświęcone Najświętszej Maryi Pannie i św. Janowi Chrzcicielowi. W 1897 roku parafia stała się ważną jednostką administracyjną Kościoła w Rosji, a swym zasięgiem obejmująca nie tylko Jekaterynburg, ale także tereny Wierchoturia, Irbitu czy ziem dzisiejszego rejonu kamyszłowskiego. W 1903 roku, znów przy pomocy Fundacji Poklewskich, parafia wykupiła tereny wokół kościoła, co pozwoliło jej na prowadzenie nie tylko kultu, ale także działalności oświatowej, kulturalnej i dobroczynnej. Już wkrótce obok kościoła uruchomione zostało towarzystwo dobroczynności, biblioteka oraz szkółka parafialna. W 1913 roku liczba parafian wynosiła około tysiąca osób. Kościół św. Anny wśród mieszkańców Jekaterynburga znany był jako tzw. kościół polski.