Patronem nowego tworu administracyjnego został wybrany Walery Czkałow, jeden z najsłynniejszych lotników sowieckich. W 1944 roku oddano do użytku pierwszą linię tramwajową w dzielnicy. Okres po zakończeniu II wojny światowej charakteryzował się rozwojem przemysłu, transformacją gospodarki z wojennej na pokojową, co zwiększyło produkcję dóbr konsumpcyjnych oraz inwestycji w budownictwo mieszkaniowe. W dalszym ciągu rozwijana była infrastruktura drogowa oraz transport publiczny, a w 1958 roku otwarto na terenie rejonu Instytut Inżynierii Górniczej. W 1964 roku uruchomiono rejonowy szpital z łóżkami dla 265 pacjentów, a w 1967 roku zlokalizowano tu Wyższą Szkołę Artylerii oraz Pałac Kultury (z okazji obchodów pięćdziesiątej rocznicy Rewolucji Październikowej). W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych inwestowano w opiekę zdrowotną, otwarto m.in. dwie kliniki dziecięce, klinikę dentystyczną oraz szpital położniczy. Rozpad Związku Radzieckiego spowodował spowolnienie inwestycyjne w dzielnicy. 31 marca 1992 roku zawieszono funkcjonowanie sowieckich władz rejonu i zastąpiono je nowymi. W nowej rzeczywistości postsowieckiej na terenie dzielnicy otwarto m.in. nową szkołę oraz odbudowano dwie zniszczone przez władzę bolszewicką cerkwie. Zaczęły powstawać centra handlowe oraz dwie stacje metra.