Louis.
Po tych zawodach startował w Europie, dając Europejczykom szanse zobaczenia kraula. Startował w Hamburgu (gdzie zdobył Puchar Cesarza), w Belgii, Holandii oraz w Wielkiej Brytanii. Wygrał konkurencje 220 jardów podczas mistrzostw brytyjskich, lecz został pokonany przez Danielsa na dystansie 100 jardów.
Po powrocie do Australii Healy miał roczną przerwę w startach. W 1908 roku wygrał 110 jardów, lecz nie mógł pojechać na igrzyska w Londynie z powodu braku funduszy. W 1909 i 1910 obronił swój tytuł Mistrza Australii. W 1911 pokonał jako pierwszy wicemistrza olimpijskiego z Londynu, Franka Beaurepaire, na dystansie 440 jardów. Z drugiej strony Harold Hardwick odebrał mu tytuł na 110 jardów w stylu dowolnym.
W 1912 roku Healy ukończył na trzecim miejscu wyścigi na 110, 220 i 880 jardów podczas australazjatyckich kwalifikacji olimpijskich na igrzyska w Sztokholmie.
W Sztokholmie Healy wystartował na dystansie 100 metrów stylem dowolnym, gdzie zdobył srebro, a wraz z Malcolmem Championem, Leslie Boardmanem i Haroldem Hardwickiem wygrał konkurencje sztafety 4 × 200 m stylem dowolnym.
Po igrzyskach startował w Europie, m.in.