Wkrótce powstały kolejne loże: „Święty Graal” w Warszawie, „Góra Wawel” w Krakowie, „Orzeł i Pogoń” w Wilnie, „Pokój” w Katowicach, wojskowa loża „Św. Michała Archanioła” w Warszawie oraz założona przez pedagogów Loża „Radosna Przyszłość”.

W 1930 powołano Polską Federację (obediencję). Loże „Prawa Człowieka” skupiały wówczas ok. 300 osób, z tego kilkunastu w 30-33 stopniu wtajemniczenia. Do znanych członków „Le Droit Human” należał m.in. pedagog Janusz Korczak. Działały poza tym loże wyższych stopni: Kapituła i Areopag Narodowy pod przewodnictwem Wielkiego Marszałka, którym był gen. Karaszewicz-Tokarzewski. Loże polskiego przedwojennego Droit Humain przenikały się personalnie po części ze środowiskiem Towarzystwa Teozoficznego, ale nie były z nim związane, niemniej stosowany w nich rytuał był silnie zabarwiony wątkami ezoteryczno-teozoficznymi.