Tu kontynuował studia znów na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, przyciągnęli go do tej najstarszej polskiej uczelni znani i zasłużeni dla myśli filozoficznej uczeni tacy jak ksiądz Konstanty Michalski (rektor UJ w latach 1931–1932), Władysław Heinrich czy Witold RubczyńskiWitold Rubczyński (1864–1938) studiował historię, filozofię oraz prawo w Krakowie, Rzymie, Lipsku i Wiedniu. Po doktoracie z filozofii (Pojęcie duszy u Arystotelesa i Lotzego) był urzędnikiem, a od 1902 prywatnym docentem na Uniwersytecie Lwowskim. Od 1909 r. był profesorem filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim, na którym kierował Katedrą Etyki. Na jego temat obszerniej można przeczytać: Borzym S., Rzecznicy metafizyki w filozofii profesjonalnej [w:] Walicki A. [red.] Zarys dziejów filozofii polskiej 1815–1918, PWN Warszawa 1983, s. 342–344 oraz Walicki A. Filozofia polska 1900-1950, Ossolineum Wrocław 1991, s. 58–59, 158–159.. I właśnie Witold Rubczyński został jego opiekunem naukowym, na seminarium prowadzonym przez profesora Rubczyńskiego przygotował, rozpoczętą jeszcze w Paryżu, rozprawę doktorską zatytułowaną Rola i znaczenie pojęcia Boga w filozofii Kartezjusza, którą w 1929 r. obronił na UJ i otrzymał tytuł naukowy doktora filozofii.