Następnie angażował się w działalność konspiracyjnych organizacji niepodległościowych w Galicji. Po wybuchu rewolucji w Krakowie wszedł 21 lutego 1846 roku w skład Rządu Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej, a od 24 lutego do 3 marca był dyktatorem powstania. Z powodu powstania chłopskiego, w porozumieniu z krakowską arystokracją, dążył do ograniczenia walk. Zagrożony interwencją rosyjsko-austriacką i powstaniem chłopskim odmówił kapitulacji w Krakowie przed austriackim wojskiem, dopiero po opuszczeniu miasta postanowił przeprowadzić z Prusakami rozmowy o warunkach kapitulacji. Ostatecznie wycofał się z liczącym 1500 żołnierzy oddziałem powstańczym do Prus i został internowany wraz z powstańcami w okolicach Bierunia Nowego na rok, po czym otrzymał zgodę na wyjazd do Stanów Zjednoczonych. W USA współorganizował Towarzystwo Demokratyczne Polskie w Ameryce. Zmarł 5 kwietnia 1857 roku w Waszyngtonie.
Żonaty z Antoniną Łęską, miał córkę Felicjanę Wilhelminę Henrykę (ur. 1844 Tarnów-Gumniska).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1811 Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnowie Kategoria:Członkowie Rządu Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Działacze polistopadowych organizacji rewolucyjnych i niepodległościowych Kategoria:Internowani w Królestwie Prus w latach 1801–1862 Kategoria:Żołnierze powstania listopadowego Kategoria:Zmarli w 1857