Części: Laudacja W krotkiem czasie przezacnym przodkow swoich sławnych w Koronie Polskiey postępków dosiągł. Ztąd sława y pociecha W krotkiem czasie oka pańskiego łaskawego SIGMVNTA III. krola polskiego, y wszystkiego dworu jego doznał. Z czego wdzięczne wspomnienie i pociecha W krotkiem czasie do wielkiey dostatności Chrześcijanskiey, śmierci się w tak kwitnących leciech, nie bojąc, przyszedł. Ztąd przykład i pociecha Nie umarł ale żyje. Ztąd pociecha nade wszystko Smutne oycowskie serce, syn odeszły cieszy
Pociecha smutnemu Oycu... Władysława Czarnkowskiego stanowi parafrazę elegii Hieronima Hincza z 1619 r. poświęconych przedwcześnie zmarłemu Janowi Czarkowskiemu. Dotychczas krytycznie o twórczości literackiej Władysława Czarnkowskiego wypowiedzieli się prof. Wacław Aleksander Maciejowski (1792–1883) i Dawid Jung (1980-), który w 2012 r. ponownie wydał drukiem staropolskie wiersze z 1623 r.
Uwagi
Bibliografia D. Jung, Wierszopisowie Kłecka w latach 1590-1623. Przyczynki do historii kultury staropolskiej, Biblioteka Staropolska, t. 1, 2012, s. 79-108,
Kategoria:Absolwenci i studenci kolegium jezuitów w Poznaniu Władysław Czarnkowski Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy poeci XVII wieku Kategoria:Starostowie drahimscy Kategoria:Urodzeni w 1590 Kategoria:Zmarli w 1656