Może ona być podstawą transportu w mieście liczącym ponad 150 tysięcy mieszkańców i nieposiadającym sieci szynowej (polskim przykładem może być Radom lub Bielsko-Biała) albo dodatkiem do szybkiej kolei miejskiej.
Historia Pierwszy system BRT powstał w 1974 roku w Kurytybie (w Brazylii). Od tego czasu BRT znalazł zastosowanie (w różnym stopniu) w ponad stu miastach świata, szczególną popularność zdobywając w Ameryce Łacińskiej i Azji. W Polsce możliwość wprowadzenia go rozważa Kraków i Warszawa. W roku 2017 na świecie istniało około 190 systemów BRT, między innymi w Kurytybie (6 linii metrobusowych), Stambule (Turcja) i Brisbane (Australia; 1998–2014).
We wrześniu 2025 roku Opole ogłosiło budowę trasy średnicowej o długości ok. 2 kilometrów, która będzie służyła metrobusom. Budowa ma zakończyć się w 2029 roku. Będzie to pierwszy system BRT w Polsce.
Infrastruktura thumb|Korytarz autobusowy w Stambule Na system BRT składają się przede wszystkim wielkopojemne autobusy (jedno- lub dwuprzegubowe), wyznaczone korytarze autobusowe (pasy ruchu w pełni odgrodzone od jezdni), priorytet sygnalizacji świetlnej na skrzyżowaniach, bramki kasujące zamiast kasowników w pojazdach oraz wysokie perony.