Włodzimierz Kotoński (ur. 23 sierpnia 1925 w Warszawie, zm. 4 września 2014 tamże) – polski kompozytor, pierwszy polski twórca muzyki elektronicznej, pedagog.
Życiorys Ukończył kompozycję w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie u Piotra Rytla (1951). Studiował też prywatnie kompozycję u Tadeusza Szeligowskiego i fortepian u Marceliny Kimontt-Jacynowej.
Interesował się folklorem podhalańskim, co widać w kompozycjach (Tańce góralskie na orkiestrę) i pracach teoretycznych. W latach 1957–1961 uczestniczył w Międzynarodowych Kursach Wakacyjnych Nowej Muzyki w Darmstadcie. Od 1967 był wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, w 1972 otrzymał tytuł docenta, od 1983 profesor nadzwyczajny, od 1990 profesor zwyczajny. 1972–1973 był dziekanem wydziału kompozycji, dyrygentury i teorii muzyki. Prowadził wykłady z kompozycji oraz z muzyki elektronicznej i komputerowej.
W latach 1970–1971 przebywał na stypendium Berliner Künstlerprogramm w Berlinie Zachodnim, prowadził także klasę kompozycji i wykłady z muzyki na taśmę w Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie (1971), w Uniwersytecie Stanowym w Buffalo (1978) oraz w Rubin Acadademy of Music w Jerozolimie (1989). Od 2008 był przewodniczącym jury Nagrody Mediów Publicznych w dziedzinie współczesnej muzyki poważnej OPUS.