thumb|Nikołaj Bestużew – Portret Leopolda Niemirowskiego thumb|Niemirowski: Kopalnia złota na zachodnim brzegu Bajkału 1861 Leopold Niemirowski (ur. 1810 we wsi Tahaczyn w powiecie kowelskim, zm. 1883 w Lubomlu na Wołyniu) – polski malarz, powstaniec styczniowy, zesłaniec syberyjski.
Ukończył w Łucku szkołę średnią, a następnie prawo na Uniwersytecie Wileńskim. Jako członek sprzysiężenia Piotra Wysockiego, walczył w powstaniu listopadowym. Ranny w bitwie pod Ostrołęką przedostał się do Galicji. Zamieszkał we Lwowie. Powrócił na Wołyń, gdzie został aresztowany i uwięziony w Kijowie. Ułaskawiony w roku 1836 powrócił do działalności konspiracyjnej, został ponownie aresztowany w Odessie w związku ze sprawą Szymona Konarskiego i skazany 14 lutego 1839 w Kijowie na karę śmierci, zamienioną na 20 lat katorgi na Syberii. Przebywał w Tobolsku, Usolsku i Irkucku. Został zatrudniony w warzelni soli.
Dzięki zauważonym przez dyrektora warzelni uzdolnieniom rysunkowym został w roku 1844 członkiem wyprawy Towarzystwa Geograficznego Rosyjskiego badającej Kamczatkę i tereny zamieszkałe przez: Koriaków, Jakutów i Czukczów.