Patriarcha Antiochii – tradycyjny tytuł przysługujący biskupowi Antiochii, jeden z patriarchów w Kościołach Wschodnich. Z czasem doszło do podziałów i powstania kilku odrębnych stolic patriarszych.
Patriarchowie Antiochii do 538 r. Lista: 37–53 – Piotr Apostoł 53–68 – Ewodiusz 68–107 – Ignacy Antiocheński 107–127 – Heron 127–154 – Konreliusz 154–164 – Eros 169–182 – Teofil z Antiochii 182–191 – Maksymus I 191–211 – Serapion 211–220 – Ascelpiades 220–231 – Filetus 231–237 – Zebiniusz 237–253 – Babylas 253–256 – Fabiusz 256–260 – Demetriusz 260–268 – Paweł z Samosaty 268–273 – Domnusz I 273–282 – Tymeusz 283–303 – Cyryl I 304–314 – Tyranos 314–320 – Witalis 320–323 – Filogonusz 323-324 – Paulin z Tyru 324–330 – Eustacjusz Antiocheński 331–333 – Eulaliusz 333–334 – Eufroniusz 334–342 – Filaclusz 342–344 – Stefan I 344–357 – Leoncjusz 358–359 – Eudoksjusz z Antiochii 359 – Annaniusz 360–381 – Melecjusz z Antiochii
W wyniku schizmy różne grupy powołały własnych patriarchów:
Arianie:
Euzoiusz (361–376) Doroteusz (376–381)Grupa Melecjusza:
Największa grupa, nieuznana przez patriarchów Rzymu i Aleksandrii:
Melecjusz z Antiochii (362–381) Flawian z Antiochii (381–404), uznany przez Rzym i Aleksandrię w 399 Porfirusz (404–412) Aleksander (412–417)Grupa Eustatiusza: