W zakresie medycyny Lombroso pozostawał pod wpływem Bartolomeo Panizzy (teratolog i anatom porównawczy) i Karla von Rokitanskiego (anatomopatolog). W psychiatrii wpływ na niego mieli Jean-Étienne Dominique Esquirol i Bénédict Morel. Jego dzieła kryminologiczne powstały pod wpływem nowych prądów umysłowych: niemieckiego materializmu, francuskiego pozytywizmu i angielskiego ewolucjonizmu.
Teorie Lombroso zostały w późniejszym okresie obalone i obecnie mają charakter historyczny. W istotny sposób przyczyniły się jednak do rozwoju kryminologii, łącząc ją z innymi dyscyplinami: psychiatrią, antropologią fizyczną i medycyną. Tzw. klasyczna szkoła kryminologii opierała się na koncepcji wolnej woli. Dzięki niej jednostkom można było przypisać winę i na tej podstawie skazać za przestępstwo. Lombroso, i późniejsi przedstawiciele szkoły pozytywistycznej, starali się oprzeć kryminologię na rozumianej w sposób pozytywistyczny nauce. Lombroso interesował się związkami pomiędzy cechami psychicznymi i fizycznymi, a także ich oceną na podstawie cech antropometrycznych. Jedynie nieliczne wskazane przez Lombroso korelacje między cechami fizycznymi a skłonnością do zachowań antyspołecznych są uznawane przez współczesną naukę (w szczególności neurokryminologię). Np.