Order był wprowadzony oficjalnie w 1789 roku i nadawany był osobom znanym z pobożności lub zasłużonym dla Kościoła, zarówno Bożogrobcom duchownym, jak i świeckim. Wbrew obiegowym opiniom, spopularyzowanym przez Encyklopedię staropolską Zygmunta GlogeraGloger pisał: „W niedługim też czasie liczba kawalerów wzmogła się do tego stopnia, iż noszenie orderu miechowskiego uważano za błyskotkę bez żadnego znaczenia i wprost wyśmiewano się z udekorowanych, a za czasów Księstwa Warszawskiego, minister wojny Józef ks. Poniatowski surowo zabronił oficerom ówczesnego wojska polskiego noszenia tego orderu na mundurze wraz z innemi dekoracjami wojskowemi. W r. 1825 noszenie orderu miechowskiego zostało przez władzę wszystkim wzbronione”., Order Miechowski był nadawany bardzo rzadko. Otrzymywały go osoby szczególnej pobożności, w tym około 35 oficerów Księstwa Warszawskiego, a potem Królestwa Kongresowego. Razem wydano maksymalnie 75 egzemplarzy.
Religijny charakter odznaczenia spowodował, że minister wojny Józef Poniatowski Księstwa Warszawskiego wydał zakaz noszenia go na mundurze wojskowym.