AFR stanęła wtedy w obronie kościoła uznając edykt carski za zagrożenie dla ormiańskiej tożsamości narodowej. W rezultacie kierownictwo organizacji zorganizowało masowe demonstracje a partyjnych milicjantów wysłało do obrony kościołówVratsian, Simon (2000). Tempest-Born DRO. Armenian Prelacy, New York, translated by Tamar Der-Ohannesian. s. 13–22..
W latach 1905–1907 doszło do 1905–1907 doszło do walk ormiańsko-azerskich (tatarskich), AFR po raz pierwszy zaangażowała się w działania zbrojneSwietochowski, Tadeusz (1985). Russian Azerbaijan, 1905–1920. The Shaping of a National Identity in a Muslim Community. Cambridge University Press. s. 41–42. .. Niektóre źródła twierdzą, że rosyjski rząd podżegał do masakry w celu wzmocnienia swojej władzy w czasie rewolucji 1905 roku„A Critical Survey of Bolshevism” – Stalin.. Do pierwszego wybuchu przemocy doszło w Baku, w lutym 1905 roku. AFR oskarżyła władze rosyjskie za bezczynność i podżeganie do masakr, które miały być częścią większej polityki antyormiańskiej. W dniu 11 maja 1905 bojownik dasznaków Drastamat Kanajan zabił księcia Nakaszydze, książę był głównym inspiratorem nienawiści i konfrontacji między Ormianami i Tatarami. Nie mogąc liczyć na siły rządowe, ormiańska burżuazja zwróciła się do AFR o ochronę.