Ma to na celu obniżenie potencjału przewodów ochronny do potencjału ziemi.

W takiej sieci warunek samoczynnego wyłączenia zasilania jest spełniony, gdy jest spełniona następująca nierówność:

gdzie:

- impedancja pętli zwarcia;

– natężenie prądu powodujące samoczynne zadziałanie urządzenia wyłączającego w określonym czasie. W przypadku stosowania urządzenia różnicowoprądowego to natężenie prądu jest różnicowym prądem zadziałania zapewniającym wyłączenie w określonym czasie;

- napięcie znamionowe przewodu liniowego względem ziemi.

Maksymalny czas samoczynnego wyłączenia zasilania Wymagane czasy samoczynnego wyłączenia zasilania w zależności od układu sieci, napięcia znamionowego prądu przemiennego lub prądu stałego przedstawiono w tabeli poniżej. Odnosi się on do obwodów końcowych o prądzie nieprzekraczającym:

63A – dla obwodów, w których znajduje się przynajmniej jedno gniazdo wtykowe; 32A – dla obwodów, w których zasilane urządzenia są podłączone na stałe.

+Układ sieci50V < Uo ≤ 120V 120V < Uo ≤ 230V 230V <Uo ≤ 400V Uo > 400VACACDCACDCACDCTN0,8 s0,4 s1 s0,2 s0,4 s0,1 s0,1 sTT0,3 s0,2 s0,4 s0,07 s0,2 s0,04 s0,1 s

Bibliografia PN-HD 60364-4-41 – Instalacje elektryczne niskiego napięcia – Część 4-41: Ochrona dla zapewnienia bezpieczeństwa – Ochrona przed porażeniem elektrycznym

Kategoria:Ochrona przeciwporażeniowa