Z dniem 15 maja 1939 dywizjon stał się oddziałem gospodarczym. Stanowisko kwatermistrza dywizjonu przemianowane zostało na stanowisko zastępcy dowódcy dywizjonu do spraw gospodarczych, płatnika na stanowisko oficera gospodarczego, zastępcy oficera materiałowego dla spraw uzbrojenia na zbrojmistrza, zastępcy oficera materiałowego dla spraw żywnościowych na oficera żywnościowego.
Dywizjon był jednostką mobilizującą. Zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” dywizjon formował, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem zielonym, I dywizjon 40 Pułku Artylerii LekkiejPiotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W" ..., s. 14, 15, 268. Grupa zielona obejmowała jednostki mobilizowane w okresie zagrożenia. Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń ..., s. 316, 1117, 1160. Dywizjon miał być sformowany w ciągu 44 godzin, licząc od czasu otrzymania rozkazu..