W 1920 r. na własną prośbę zwolnił się z posady nauczycielskiej w Złoczowie i przeniósł się do Wielkopolski. W październiku tego roku Kuratorium Okręgu Szkolnego Poznańskiego nadało mu stałą posadę nauczyciela w Państwowym Gimnazjum Klasycznym w Śremie, gdzie pozostał przez 4 lata. W 1924 r. otrzymał nominację na stanowisko dyrektora Państwowego Gimnazjum w Nakle, a w 1930 r. delegowano go do Państwowego Gimnazjum Klasycznego w Bydgoszczy, powierzając mu równocześnie kierownictwo tej szkoły. Na stanowisku dyrektora bydgoskiego gimnazjum pozostał do wybuchu II wojny światowej. Był również przewodniczącym Państwowej Komisji Maturalnej w Szkole Podchorążych dla Podoficerów i gimnazjum niemieckim w Bydgoszczy.

Pracę zawodową łączył z czynną działalnością społeczną i pracą w dziedzinie oświaty pozaszkolnej. Pracując w Złoczowie przez kilka lat był przewodniczącym Koła Towarzystwa Szkoły Ludowej, a w Śremie – Towarzystwa Czytelni Ludowych. Jako członek tych towarzystw wygłaszał odczyty i wykłady z zakresu oświaty. Występował z okazji narodowych uroczystości i obchodów. Był również wykładowcą Powszechnych Wykładów Uniwersyteckich. Pracując w gimnazjach opiekował się różnymi organizacjami młodzieży szkolnej (drużyny harcerskie, Towarzystwo Tomasza Zana). Ogłosił także drukiem kilka rozpraw naukowych