Od roku 1891 pracował na rzymskim Uniwersytecie La Sapienza.
Założył czasopisma: l’Italia litteraria (Literatura włoska), 1862 la Rivista orientale (Przeglądu wschodni), 1867 Civittà italiana, 1869 Rivista europea (Przegląd europejski), 1869 Bollettino italiano degli studii orientali (Włoski Biuletynu Studiów wschodnich), 1876 la Revue internationale (Przegląd międzynarodowy), 1883
Wydał monumentalną, 23-tomową encyklopedię Storia universale della letteratura (Historia uniwersalna literatury), Mediolan, U. Hoepli, 1883–1885. W 1878 rozpoczął Dizionarie biografico degli scrittori contemporanei (Międzynarodowy Słownik biograficzny pisarzy współczesnych), wydany we Florencji, w dwóch tomach przez Ludwik Niccolai. W 1887, kierował pismem Giornale della socjeta asiatica (Przegląd społeczeństwa azjatyckiego).
Część jego zbioru artefaktów skolekcjonowanych podczas podróży do Indii znajduje się w Muzeum Antropologii we Florencji. Angelo de Gubernatis był nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury.