Kariera trenerska W 1943, podczas pobytu w Iraku George Raynor został trenerem ówczesnego amatorskiej quasi-kadry narodowej. Po powrocie do Anglii w 1945 został trenerem rezerw swojego byłego klubu - Aldershot. W 1946 zdecydował się na wyjazd do Szwecji, gdzie został selekcjonerem tamtejszej reprezentacji. W roli selekcjonera reprezentacji Szwecji zadebiutował 7 lipca 1946 w wygranym 7-2 towarzyskim meczu ze Szwajcarią. W 1948 poprowadził Szwecję w igrzyskach olimpijskich. Na turnieju w Londynie Szwecja po pokonaniu Austrii (3-0), Korei Południowej (12-0), Danii (4-2) oraz w finale Jugosławii (3-1) zdobyła złoty medal olimpijski.
W 1949 po pokonaniu w eliminacjach zespołu Irlandii awansowała na mistrzostwa świata. Rok później Szwecja na mundialu w Brazylii po pokonaniu Włoch 3-2, Hiszpanii 3-1, remisie z Paragwajem 2-2 oraz porażkach z Brazylią 1-7 i Urugwajem 2-3, wywalczyła brązowy medal. Reprezentację Szwecji Raynor prowadził do 1953, kiedy to przegrał z Belgią eliminację mistrzostw świata 1954. Podczas prowadzenia reprezentacji Szwecji Raynor trenował drużyny klubowe. W latach 1947–1948 trenował GAIS, 1948-1952 AIK Fotboll, a 1952-1954 Åtvidabergs FF. Z AIK dwukrotnie zdobył Puchar Szwecji w 1949 i 1950.