jeszcze w tym samym roku Komitet Budowy Cerkwi zgromadził 30 tys. złotych, 50 tys. palonych cegieł i ocynkowaną blachę. Synod PAKP, sankcjonując organizację skitu, nadał mu równocześnie prawo stauropigii. Poświęcenie fundamentów cerkwi i skitu miało miejsce w lipcu 1928, ceremonii przewodniczył biskup krzemieniecki Szymon. Ten sam hierarcha poświęcił gotowy obiekt 8 października tego samego roku, w asyście 70 kapłanów i 17 tys. pielgrzymów, którzy przybyli do Bielowskich Chutorów w procesjach ze swoich cerkwi parafialnych. Przełożonym skitu został ihumen, a następnie archimandryta Meliton (Jarmuś), z inicjatywy którego w latach 1931–1932 wzniesiono na jego terenie dom pielgrzyma. W 1933 otwarto nową główną cerkiew monasterską pod wezwaniem Ikony Matki Bożej „Godne Jest”. Kopię tejże ikony przekazał dla skitu w Bielowskich Chutorach skit św. Andrzeja, jedna ze wspólnot Athosu. W dalszych latach w skicie wzniesiono obiekty gospodarcze, zaś od 1935 wspólnota prowadziła folwark w Gołyszewie. Mnisi utrzymywali się z prowadzenia gospodarstwa, sprzedaży dewocjonaliów i z dobrowolnych datków.