Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do oddziałów obywatelskich milicji, gdzie został „dziesiętnikiem”. W 1914, wobec nieprzychylnego nastawienia wobec ruchu legionowego, został aresztowany przez zwolenników Józefa Piłsudskiego. Ponieważ okupacyjne władze pruskie uznały „Iskrę” za organ prorosyjski, zażądały od Monsiorskiego podjęcia współpracy z niemieckim wydziałem prasy. Wobec jego odmowy, w 1915 został internowany i przewieziony do obozu w Havelbergu w środkowych Niemczech. Przebywał w nim do listopada 1917 r., w czasie pobytu zachorował na gruźlicę. W tym okresie (od czerwca 1915 r.) obowiązki wydawcy „Iskry” przejął Feliks Polkowski, a następnie (od listopada 1915 r.) brat Wiktora Monsiorskiego, Ryszard.
W czasie powstań śląskich Wiktor Monsiorski udzielał schronienia uchodźcom z terenów Górnego Śląska, pomagał też w organizowaniu dla nich wsparcia, a podczas wojny polsko–bolszewickiej organizował dla polskich żołnierzy zbiórkę broni, żywności, odzieży itp.