thumb|Pomiar głębokości z dzieła Stanisława Grzepskiego „Geometria to jest miernicka nauka” (1566) Określenie historia nauki polskiej ma dwa znaczenia: Po pierwsze, odnosi się do dziejów tworzenia, obiegu i recepcji wiedzy naukowej na (zmiennych historycznie) ziemiach polskich oraz do badań prowadzonych przez uczonych polskich, bez względu na miejsce ich pracy. Po drugie, dotyczy badań starających się opisać i wyjaśnić rozwój polskiej nauki, podejmowanych w ramach dyscypliny historii nauki.
Wkład Polski do nauki światowej Wkład Polski do rozwoju nauki światowej (liczony według tak nieprecyzyjnej miary, jak odsetek biogramów polskich uczonych w największych i najbardziej wiarygodnych słownikach biograficznych) w różnych okresach historycznych przekraczał udział ludności Polski (w jej zmiennych kształtach terytorialnych) w ludności świata. Podczas gdy udział Polski w ludności świata szacuje się na ok. 0,4% w roku 1000 oraz ok. 0,65% tysiąc lat później, najbardziej znany słownik biograficzny uczonych Dictionary of Scientific Biography (Charles Scribrer’s Sons, t. 1-18, New York 1970-90) wśród opublikowanych haseł zamieścił ok. 1,5% biogramów uczonych, którzy działając w Polsce lub (rzadziej) pochodząc z Polski, wpłynęli na rozwój światowej nauki.