Pracował w komisji zdrowia publicznego i opieki społecznej.
W czasie pełnienia funkcji posła istotnie przyczynił się do lokalizacji w ramach COP fabryki zbrojeniowej w Dąbrowie-Bór w odległości 5 km od Urzędowa.
W czasie II wojny światowej po wrześniu 1939 roku Julian Pyz był współorganizatorem Służby Zwycięstwu Polski w obwodzie janowskim (jesienią 1939 roku był członkiem Rady Politycznej przy komendzie obwodu SZP w Janowie Lubelskim i zastępcą komendanta do spraw cywilnych). Został zdekonspirowany w styczniu 1940 roku, ale przedostał się na Kujawy, a później do Warszawy, działając tam w konspiracji do końca wojny.
Po zakończeniu wojny Julian Pyz wrócił do Kraśnika, gdzie został dyrektorem Banku Rolnego. Był inwigilowany przez UB, opuścił Kraśnik i pracował w ruchu spółdzielczym w województwie bydgoskim i warszawskim, również i po przejściu na emeryturę w 1960 roku. Zmarł w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 26F-2-24).
Przypisy reprint niewydanej książki, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa, 1984