Początkowo wyróżniano honorowym obywatelstwem Sanoka w XIX wieku w trakcie zaboru austriackiego. Pierwszy przypadek nadania miał miejsce w 1848. Po wprowadzeniu autonomii galicyjskiej, tj. 1867, pierwszym honorowym obywatelem Sanoka został w tymże roku Agenor Gołuchowski, przy czym w protokole z posiedzenia Rady Miejskiej z 30 grudnia 1867 dotyczącym spawy przygotowania fizycznego („wygotowania”) dyplomu podano określenie „mieszczaństwo honorowe”. 17 lutego 1868 uchwalono, by „sprawić księgę do zapisywania honorowych obywateli”. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę tytuły honorowego obywatelstwa Sanoka przyznawano w latach II Rzeczypospolitej (do 1939) oraz III Rzeczypospolitej (od 1989).
W większości przypadków wręczenie tytułu odbywało się podczas uroczystości w Sanoku, lecz w kilku przypadkach – osobistości ogólnopaństwowych – delegacja władz miasta udawała się do innego miasta (Lwów, Wiedeń), ażeby wręczyć wyróżnienie. Osoba uhonorowana tytułem otrzymywała dyplom nadania, uprzednio wykonany w sanockiej drukarni Karola Pollaka.
W latach od 1939 do 1989 tytuł honorowego obywatelstwa Sanoka nie był przyznawany. W 1984 Miejska Rada Narodowa (MRN) w Sanoku podjęła uchwałę o ustanowieniu Księgi Honorowego Obywatelstwa Miasta Sanoka.