Karabin nie posiadał żadnych części do produkcji których wymagane były czasochłonne i precyzyjne technologie, takie jak frezowanie, czy skrawanie, w konstrukcji karabinu wykorzystywano tylko tanie i łatwe technologie, takie jak prasowanie, zgrzewanie i spawanie, a większość elementów karabinu była tłoczona. Lufa wykonana była z materiału wysokiej jakości, ale zewnętrznie nie była dokładnie wykończona, znajdował się na niej uchwyt do przenoszenia karabinu i tłumik płomieni.
Pierwsza wersja karabinu (Mk 1) była wyposażona w prostą kolbę metalową, druga wersja (Mk 2) miała pełną, drewnianą kolbę.
Karabin działał na zasadzie krótkiego ruchu tłoka, mechanizm wzorowany był na karabinie maszynowym Besa, używał nabojów .303 (7,7 × 56 mm R).
Historia Prototyp karabinu został zaprezentowany przed Small Arms Committee w marcu i sierpniu 1942, i został on pozytywnie opiniowany przez Komitet który rekomendował go pozytywnie. Testowanie karabinu przeprowadzono w zimie w 1942 i karabin został przyjęty do służby pod oficjalną nazwą Gun, Light, Machine, Faulkner,.303-inch Mark 1. Rozpoczęto jego produkcję w niewielkich ilościach, ale w 1943 dostawy Brenów wzrosły na tyle, że 10 czerwca zaprzestano dalszej produkcji Besalów.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Brytyjskie ręczne karabiny maszynowe Kategoria:Brytyjska broń strzelecka II wojny światowej