Podczas powstania wielkopolskiego współorganizował punkt opatrunkowy w Poznaniu i pociąg sanitarny w Szubinie, Żninie i Wągrowcu.
Wiosną 1919 roku, pracując jako chirurg 1 Szpitala Wielkopolskiego, uczestniczył w walkach o Lwów, następnie do lipca 1920 roku i ponownie na przełomie lat 1921/22 pracował w Klinice Ginekologiczno-Położniczej w Poznaniu. W czasie II powstania śląskiego w 1920 roku kierował wydziałem kulturalnym Polskiego Komisariatu Plebiscytowego w Bytomiu, w czasie III powstania śląskiego był lekarzem i szefem sanitarnym Dywizji i Grupy „Wschód” (od listopada 1919 roku w stopniu kapitana-lekarza). thumb|250 px|Dr Ignacy Nowak, szef sanitarny I Dywizji Powstańczej, 1921. Dokumentował zbrodnie niemieckiego Selbstschutzu na polskich działaczach narodowych, powstańcach śląskich i ludności cywilnej. Dokonał oględzin zwłok ekshumowanych w Starym Koźlu, a zmasakrowanych przez Niemców 8 maja 1921 roku w lesie pod Pogorzelcem: Jana Kałuży, Józefa Chońcy, braci Jana i Ignacego Leszczyków - członków POW z Brzeziec, Józefa Droni z Lenartowic oraz Leona Stolorza ze Starego Koźla.