Dzieje Najstarsza wzmianka o katedralnym skarbcu i ich kustoszach pochodzi z roku 1246. Dokument ten wymienia także powołaną do opieki nad majątkiem katedralnym organizację zwaną Fondation de l’Œuvre Notre-Dame. W dalszych czasach gromadzono tu zabytki, które usuwano z wystroju katedry, m.in. fragmenty gotyckiej przegrody chórowej zniszczonej w roku 1681, uszkodzone, lub zniszczone podczas rewolucji francuskiej rzeźby lub elementy wystroju głównej świątyni Strasburga. W XIX wieku powołano Société pour la conservation des monuments historiques d’Alsace (Stowarzyszenie dla Konserwacji Zabytków Historycznych Alzacji), którego zadaniem było ratowanie przed dalszym zniszczeniem lub zaginięciem, kolekcjonowanie dzieł rzeźby, malarstwa i rzemiosła artystycznego pochodzących z obiektów sakralnych, które zostały zniszczone lub sekularyzowane na przełomie XVIII i XIX stulecia. Podczas niemieckich rządów w Alzacji zbiory muzealiów się powiększyły m.in. o część prywatnych zbiorów cesarza Wilhelma II, ponadto powołano "Hohenlohe Museum", w którym zgromadzono zabytki rzemiosła artystycznego od średniowiecza do wczesnego baroku. Osobą, która stworzyła podwaliny obecnego Musée de l’Œuvre Notre-Dame był alzacki kurator Hans Haug (1890-1965), który był w latach 1919-1963 głównym dyrektorem Muzeów Strasburskich.