Specjalizował się w badaniach dziejów dawnej muzyki polskiej od wieku XIII poprzez wiek XVII i XVIII. Efekty jego prac opublikowane zostały w wydawnictwach Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego i Filharmonii Pomorskiej w cyklu „Z dziejów dawnej muzyki polskiej” (1960, 1961, 1965). Prace, jak np.: „Dawna muzyka polska na terenie województwa bydgoskiego i Pomorza Gdańskiego”, wraz z opisem badań nad budownictwem organów na terenie Pomorza i Kujaw; „Nieznany ośrodek muzyczny XVIII wieku Pieranie na Kujawach”, a przede wszystkim wydana w 1965 r. publikacja „Nieznani muzycy polscy” (kompozytorzy, dyrygenci, instrumentaliści i wokaliści 1572-1820, w formie słownika), wzbogaciły w sposób istotny wiedzę muzykologów i historyków, nie tylko polskich, o dziejach nieznanej dotychczas, a bogatej dawnej muzyce polskiej XVI, XVII i XVIII w.

W gdańskiej Akademii Muzycznej pełnił w latach 1971-1975 funkcję dziekana Wydziału Teorii Muzyki i Kompozycji. Jego zasługą było stworzenie, obok teorii, nurtu badań muzykologicznych, odkrywanie i opracowywanie archiwaliów, dokumentowanie różnych przejawów życia muzycznego z przeszłości na terenach Polski północnej, Pomorza i Kujaw.