W 2 połowie II tys. p.n.e. kult Reszefa rozpowszechnił się też na innych terenach Syropalestyny. Po tym jak znalazła się ona w strefie wpływów Mitanni, bóg ten włączony został do panteonu huryckiegoArnaud D., Starożytny Bliski Wschód..., s. 198, 237.. Jego kult przeniknął też do Egiptu, gdzie stał się szczególnie popularny począwszy od panowania Amenhotepa II (przełom XV/XIV w. p.n.e.).
W tekstach i sztuce egipskiej Reszef pojawia się najczęściej jako bóg wojny, ale istnieją dowody i na to, że uważano go również za boga dobroczynnego. W ikonografii egipskiej przedstawiano go jako wojownika noszącego krótką spódniczkę i koronę Górnego Egiptu z przymocowaną w miejscu ureusza głową gazeliTheological Dictionary..., s. 12.. Jego atrybutami były tarcza i maczuga/topór, a także kołczan pełen strzałThe International Standard..., s. 142.Symbolem kananejskiego Reszefa była strzała, o czym świadczą teksty w których określany jest on jako „Reszef, pan strzały” (ugar. b'l hz ršp) czy „Reszef - ten od strzały” (fenic. ršp ḥṣ);