Podczas powstania wielkopolskiego działał przy tworzeniu polskiej administracji. Tuż po powstaniu redagował w Poznaniu pismo akademickie "Brzask", organizował w ramach odrębnego Zjednoczenia młodzież kupiecką i pracował jako członek Rady Pracy i Komisji Płac przy Ministerstwie b. Dzielnicy Pruskiej. W grudniu 1920 roku objął kierownictwo Urzędu Statystycznego Miasta Poznania, był jednym ze współzałożycieli Polskiego Towarzystwa Statystycznego. W 1922 wraz z Cyrylem Ratajskim założył Towarzystwo Miłośników Miasta Poznania (w latach 1936-1939 prezes, także sekretarz), oraz zainicjował wydawanie Kroniki Miasta Poznania, której był redaktorem naczelnym.
W 1924 urzędowo zmienił nazwisko z Zalewski na Zaleski.
Był także organizatorem Muzeum Miasta Poznania.
W 1937 mianowany tymczasowym wiceprezydentem Poznania.
Filister honorowy korporacji Hermesia.
Tuż po wybuchu II wojny światowej wyjechał do Lwowa, następnie wywieziony w głąb ZSRR umarł z wycieńczenia w 1940 r. w Mołodze k. Rybińska, został pochowany w dolinie pod Rybińskiem (teren w 1950 r.