Okupację niemiecką spędził w Warszawie. W 1945 r. zamieszkał w Bydgoszczy, gdzie pracował w Wydziale Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego. Kierując Wydziałem Muzyki, znacznie przyczynił się do organizacji i rozwoju szkolnictwa i życia muzycznego na Pomorzu. Jednocześnie prowadził klasę skrzypiec w Instytucie Muzycznym Pomorskiego Towarzystwa Muzycznego w Toruniu, którego dyrektorem była jego żona. Jednocześnie w latach 1945-1946 dyrygował zorganizowaną przez siebie orkiestrą Zawodowego Związku Muzyków w Toruniu. W latach 1950–1955 pełnił funkcję koncertmistrza Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy. Występował jako solista w Polskim Radiu w Warszawie, Bydgoszczy i Poznaniu. W 1956 r. został mianowany dyrektorem Państwowej średniej Szkoły Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Toruniu. Ponadto pisał recenzje muzyczne w „Gazecie Pomorskiej” i dwutygodniku „Pomorze”. W książce „Bydgoszcz, historia, kultura, życie gospodarcze” (Gdynia 1959) ukazała się jego praca pt. „Życie muzyczne”. Był również autorem pracy „Układy etiud skrzypcowych” oraz przekładu dzieła Friedricha Adolfa Steinhausera „Fizjologia prowadzenia smyczka” (Kraków 1962).

Został pochowany na cmentarzu na Junikowie w Poznaniu.

Rodzina Jerzy Stefan od 1929 r.