Geneza Publikacja Programma wpisywała się w ożywienie polityczne i kulturalne ostatnich lat Augusta II, przejawiające się m.in. w programach naprawy Rzeczypospolitej. Programma nawiązywała do istniejących prac na polu historii polskiego piśmiennictwa (bibliografie, edycje polskich źródeł historycznych), rozwijanych w I poł. XVIII w. głównie przez uczonych i księgarzy Gdańska, Torunia i Elbląga (Lengnich, Voigt i Jungschultz, Braun, Hoppius, Hoffman), Lipska (Krause, Mencke, Troc) i Wrocławia (Korn).
Zawartość Programma zapowiada otwarcie biblioteki publicznej i realizację przez nią szerokiego programu wydawniczego oraz zawiera apel do pomocy w gromadzeniu księgozbioru i przygotowaniu bibliografii i wydawnictw źródłowych. Napisana w duchu barokowego polihistoryzmu opisuje wielowiekowe zaniedbania na polu kultury w Rzeczypospolitej, zwłaszcza w dziedzinie ochrony źródeł piśmiennictwa. Jako antidotum proponuje wspólną akcję, mającą na celu otwarcie w Warszawie biblioteki publicznej - skarbnicy drukowanych i rękopiśmiennych pamiątek do historii Polski, oraz publikację podstawowych bibliografii i edycji źródeł do historii Polski, przede wszystkim słownik bibliograficzny pisarzy polskich Bibliotheca polono-litteraria.