Doprowadziło to do sporu pomiędzy zarządem fabryki a pracownikami i miłośnikami motocykli i motoryzacji, którzy chcieli nie dopuścić do rozbicia kolekcji i sprzedaży najcenniejszych egzemplarzy. W ratowanie zbiorów zaangażowali się także przedstawiciele władz samorządowych, naukowcy z wyższych uczelni regionu oraz lokalni biznesmeni. Sprawa otarła się o prokuraturę federalną. Batalia nie dotyczyła tylko walki o prawo do własności zabytkowych motocykli, które ostatecznie zostały uznane za dobro o znaczeniu narodowym, ale także do ustanowienia pełnoprawnej placówki muzealnej, w której mogłyby one być stale prezentowane. Ostatecznie znalazły one miejsce w dawnym przyfabrycznym budynku muzeum poświęconym pracy socjalistycznej.
Prace przygotowawcze trwały kilka lat, które poświęcono na pozyskiwanie funduszy, zarówno od władz państwowych, jak i prywatnych ofiarodawców i sponsorów. W 2003 roku prace zostały ukończone, a oficjalne otwarcie placówki nastąpiło 25 czerwca 2004 roku. Dyrektorem muzeum został Aleksander Bułanow, były pracownik biura projektowego IMZ-Ural, a także mistrz Rosji w sportach motorowych, dwukrotnie wpisany do Księgi rekordów Guinnessa. Był on osobą najbardziej zaangażowaną w ratowanie irbickiej kolekcji oraz tworzenie placówki muzealnej, więc jego wybór na dyrektora nastąpił niejako naturalnie.