Krzyż świętego Andrzeja umieszczony w dolnym, nadany Orenburgowi przez Katarzynę II, ma natomiast oddawać wierność miasta wobec państwa rosyjskiego.
Historia thumb|left|220px|Herb Orenburga 1864 thumb|220px|Herb Orenburga używany w latach 1996-2012 Wraz z powstaniem twierdzy Orenburg, znajdującej się na rubieżach Imperium Rosyjskiego, cesarzowa Anna Iwanowna Romanowa 7 czerwca 1734 r., w ramach tzw. przywilejów orenburskich, nadała miastu pierwszy herb. W złote pole wpisane miały zostać dwie skrzyżowane włócznie oraz wojskowa tarcza. Pomysł ten nie został jednak zrealizowany, bo już w 1837 r. proponowano by herbem miasta uczynić wyobrażenie srebrnej kolumny ze złotą koroną cesarską na jej szczycie – jako znaku potęgi Rosji – oraz złotego konia o trzech głowach. Kolejną propozycją było umieszczenie w herbie wyobrażenia psa, przytwierdzonego łańcuchem do wspomnianej kolumny – miał to być symbol pokonanych przez wojska rosyjskie Baszkirów. Innym znakiem heraldycznym jaki był najprawdopodobniej w użyciu była tarcza z wyobrażeniem czarnego orła o jednej głowie, siedzącego na szczycie góry, z koroną cesarską na głowie. Systematyzacja nastąpiła 8 czerwca 1782 r., gdy Orenburg przyjął oficjalny herb, który w zasadzie zgodny jest z obecnie używanym.