Historia Miasto Ufa powstało pod koniec XVI wieku i już wówczas w symbolice miejskiej pojawia się wyobrażenie kuny, która obficie zamieszkiwała te tereny. Wraz z reformami rozpoczętymi przez Piotra I Wielkiego w Rosji ustanowiona została heroldia, który zajmowała się nadawaniem rosyjskim miastom herbów. Heraldycy postanowili zmienić herb Ufy z wyobrażenia biegnącej kuny na, ich zdaniem bardziej odpowiadające realiom tych ziem i zasadom heraldycznym, wyobrażenie baszkirskiego konia. Jego wizerunek został zaczerpnięty z wydanego w Amsterdamie herbarza. Doprowadziło to, że w zasadzie w mieście od 1730 r. używane były dwa, bardzo do siebie podobne, herby. Pierwszy, tradycyjny, przedstawiał biegnącą brązową kunę na zielonej trawie, a drugi – nadany przez administrację w Petersburgu – srebrnego konia pędzącego przez zielone trawy. Ostatecznie wersję z pędzącym rumakiem jako swój symbol przyjął stacjonujący w mieście regiment ufijski, a tradycyjna wersja z kuną pozostała w użyciu przez administrację miasta. 7 marca 1782 r. herb w tej postaci został oficjalnie przyjęty przez Ufę. Wyobrażenie kuny różniło się trochę od współcześnie używanej wersji, inna była jej stylistyka, także ogon zwierzęcia zwrócony był ku dołowi, a nie jak jest to obecnie przyjęte, ku górze.