Stygnomma – rodzaj kosarzy z podrzędu Laniatores i nadrodziny Samooidea, jedyny z monotypowej rodziny Stygnommatidae. Obejmuje 34 opisane gatunki.
Morfologia i występowanie Przedstawiciele tej rodziny osiągają od 3 do 6 mm długości ciała. Szczękoczułki posiadają dwukrotnie dłuższe niż ciało. Nogogłaszczki również znacznie wydłużone, masywne i uzbojone. Większość gatunków żyje w ściółce, ale znane są też troglofile.
Rodzina neotropikalna, rozprzestrzeniona od Meksyku po Brazylię. Ponadto należą tu gatunki z południowej Florydy, Indonezji i Malezji, jednakże nie ma pewności czy powinny pozostać w tej rodzinie.
Taksonomia Rodzaj wprowadzony został w 1912 roku przez Carla Friedricha Roewera jako monotypowy, z opisanym w tej samej publikacji S. fuhrmanni jako jedynym gatunkiem. W 1923 roku umieszczony został przez Roewera w nowej rodzinie Stygnommatidae, która bywała później także traktowana w randze podrodziny Stygnommatinae. Rodzina ta zawierała dawniej więcej rodzajów, jednak współcześnie jest taksonem monotypowym.