Ernst Moritz Hess (ur. 1890 w Gelsenkirchen, zm. 14 września 1983 we Frankfurcie nad Menem) – niemiecki oficer i sędzia żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Ernst Moritz Hess urodził się w 1890 roku w Gelsenkirchen. Hess był synem adwokata Juliusa Hessa i pochodzącej z rodu bankierów z Wetzlar Elisabethy Heertz. Hess pochodził z rodziny żydowskiej, ale został ochrzczony i wychowany w duchu protestanckim.
Służba wojskowa W początkach I wojny światowej wstąpił do 2. Królewskiej Dywizji Bawarskiej jako oficer i został przydzielony do Pułku Lista, dowodzonego przez płk. von Lista. W tym samym oddziale co Hess służyli także Adolf Hitler i Rudolf Heß. Oddział walczył na froncie zachodnim we Flandrii. Obaj, E. Hess i A. Hitler, służyli w nim do roku 1918.
Hess został poważnie ranny w październiku 1914 roku. Latem 1916 roku został bezpośrednim dowódcą Hitlera, ale już w październiku został ponownie poważnie ranny. Za służbę na froncie został odznaczony Krzyżem Żelaznym pierwszej i drugiej klasy oraz bawarskim Orderem Zasługi Wojskowej. Po wojnie Hess utrzymywał kontakty z żołnierzami, późniejszymi współpracownikami Hitlera.