Cegielnianej 104 tkalni mechanicznej, ale nie zdążyli tego zrobić ponieważ wybuchła wojna.
Po wybuchu I wojny światowej bracia wyjechali do Charkowa, gdzie założyli fabrykę produkującą tkaniny ubraniowe. Po rewolucji październikowej przedsiębiorstwo zostało upaństwowione, bracia wrócili zatem do Łodzi i w części pomieszczeń z trudem odzyskanych od podnajemców (którym wydzierżawili fabrykę w chwili swego wyjazdu do Rosji) wznowili produkcję.
W okresie międzywojennym firma nosiła nazwę Fabryka Wyrobów Wełnianych i Bawełnianych „M. i T. Pikielni” (od 1923 r. była to spółka akcyjna). Dopiero w 1923 r., gdy do spółki akcyjnej przystąpili Eitingonowie, fabryka odzyskała dawną świetność sprzed I wojny światowej. Według „Rocznika Przemysłu i Handlu” z 1932 r. (poz. 3102, tam rok założenia 1898) zarząd firmy w 1930 r. stanowili: Borys Eitingon (prezes) a jego brat Naum, Mojżesz Pikielny i jego syn Maks oraz Tobiasz Pikielny i jego zięć Izaak Hochman byli członkami zarządu. W 1934 r. (po odejściu Eitingonów i śmierci Tobiasza) został prezesem spółki a jego synowie Maks i William oraz sukcesorzy Tobiasza: Izaak Hochman i synowie: Józef (inżynier) i Herman (dr prawa) tworzyli zarząd firmy.