Józef Piłsudski, który po zamachu majowym objął stanowisko Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych, przychylnie odnosił się do służby wojskowej kobiet. Największą uwagę poświęcił wyszkoleniu kobiet w służbie łączności. Ich zadaniem miało być utrzymanie łączności międzysztabowej za pomocą sieci telegrafów drukujących. Wyszkolenie łączniczki nazywanojuzistkami (od nazwiska Davida Edwarda Hughesa). W latach 1927–1936 wyszkolono ok. 360 kobiet. Pierwszą komendantką juzistek została Wanda Gertz, a następnie Elżbieta Daniłowska.
11 stycznia 1928 roku prezydent II Rzeczypospolitej Ignacy Mościcki wydał rozporządzenie dotyczące powszechnego obowiązku służby wojskowej. Do ustawy z 23 maja 1924 roku dopisano w art. 44, że do służby pomocniczej mogą być przyjmowanie osoby płci żeńskiej, które zgłoszą się do niej ochotniczo. 24 września 1934 roku zaktualizowano art 6., mówiący o pełnieniu wojskowej służby pomocniczej. Zgodnie z poprawką, do służby pomocniczej mogą być powoływane kobiety w wieku od 19 do 45 lat, które w czasie pokoju na skutek ochotniczego zgłoszenia się odbyły przysposobienie do wojskowej służby pomocniczej. 28 czerwca 1928 roku uchwalono Program wyszkolenia ogólnego PWK, a 16 stycznia 1929 roku Instrukcję o Organizacji Przysposobienia Wojskowego Kobiet.