W latach 1923–1924 zajmował stanowisko adiunkta przy Katedrze Technologii Nafty i Gazownictwa Politechniki Lwowskiej, kierowanej przez prof. Stanisława Pilata. W okresie 1923–1926 jako adiunkt tejże katedry wyjeżdżał na Węgry w charakterze eksperta.

Był autorem i współautorem wielu patentów z zakresu przetwórstwa ropy naftowej. Na podstawie jednego z nich zbudowano w Jedliczu pierwsze w Polsce urządzenie do odasfaltowania i odparafinowania pozostałości podestylacyjnych za pomocą propanu.

Pełnił wiele funkcji branżowych i społecznych, był m.in.: członkiem zarządu Krajowego Towarzystwa Naftowego, Związku Producentów i Rafinerów Olejów Mineralnych, „Pionier” SA, Karpackiego Instytutu Geologiczno-Naftowego, Polskiego Eksportu Naftowego. Był radcą Izby Przemysłowo-Handlowej we Lwowie, wicedyrektorem Aeroklubu Lwowskiego i członkiem zarządu Małopolskiego Klubu Automobilowego. W latach 1927–1933 był członkiem Rady Miejskiej w Drohobyczu. Był członkiem wydziału honorowego klubu sportowego LKS Pogoń Lwów.

W młodości był sympatykiem PPS, później był związany z obozem sanacyjnym. Był członkiem Związku Strzeleckiego.