Całość wieńczyć miała Wielka Imperialna Korona Rosji, a tarczę oplatać miał złoty wieniec liści dębowych, przeplatanych błękitną wstęgą Orderu św. Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania. Propozycja ta nie została zrealizowana, ale nowy herb pojawia się 5 lipca 1878 r., za panowania imperatora Aleksandra II Romanowa. Była to teraz zielona tarcza z widniejącym na niej czarnym wzgórzem, na którego szczycie znajdowała się złota forteca, a nad nią srebrna gwiazda. Całość wieńczyła Wielka Korona Imperialna Rosji oraz złoty dębowy wieniec przepleciony wstęgą orderową św. Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania. W tej formie obowiązywał on do 1917 r., gdy przewrót bolszewicki doprowadził do odrzucenia starego porządku wraz z prawami heraldyki. Zostały one zastąpione przez symbolikę związaną z władzą sowiecką.