Lekcjonarz 1 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum ℓ 1 – rękopis Nowego Testamentu pisany uncjałą na pergaminie w języku greckim z X wieku. Służył do czytań liturgicznychK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 219.. Dawniej był znany jako Codex Colbertinus 700, następnie jako Codex Regius 278. Jest rzadko cytowany w krytycznych wydaniach Nowego Testamentu.
Opis rękopisu Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 265 pergaminowych kartach (30 cm na 24 cm). Służył do czytań od święta Paschy do Zielonych Świąt.
Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 10 linijek w kolumnie, 7-8 liter w linijce. Stosuje przydechy i akcenty pochodzące od oryginalnego skryby.
Historia W przeszłości kodeks był rozmaicie datowany. Montfaucon datował go na wiek VIIIB. Montfaucon, Palaeographia graeca (Paris: 1708), p. 228,. Datę tę podtrzymali Wettstein i Scrivener. Gregory datował go na X wiek (z wahaniem), Henri Omont na XIV. Obecnie INTF datuje go na wiek X.