Monaster św. Barbary – prawosławny żeński klasztor w Dubnie, w jurysdykcji eparchii rówieńskiej Kościoła Prawosławnego Ukrainy (wcześniej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego). Zajmuje obiekty dawnego klasztoru karmelitanekСвято-Варваринський жіночий монастир в місті Дубно.
Według różnych wersji klasztor karmelitanek został założony w Dubnie przez Anastazję Czerniecką w 1660 lub przez Teofilę Ludwikę Lubomirską w 1702. Kościół klasztorny powstał przy tym znacznie wcześniej, w 1630, zaś w 1686 wzniesiono budynek mieszkalny dla zakonnic na planie litery L. Cały kompleks reprezentował styl wczesnobarokowy.
Klasztor funkcjonował do II połowie XIX w., gdy został skasowany na polecenie władz carskich. Według danych oficjalnej strony eparchii rówieńskiej Patriarchatu Kijowskiego przełożona klasztoru karmelitanek, zamknąwszy przejazd przez teren wspólnoty, uniemożliwiała dostęp do prawosławnego monasteru Podwyższenia Krzyża Pańskiego. Wówczas przełożony ławry Poczajowskiej, której podlegał (jako filia-skit) monaster Podwyższenia Krzyża Pańskiego, zażądał całkowitej likwidacji katolickiego klasztoru i przekazania jego majątku wspólnocie prawosławnej. Wydarzenie to miało miejsce w 1867, zaś kasata klasztoru karmelitanek nastąpiła w 1890. W momencie zamknięcia wspólnoty tworzyło ją osiemnaście sióstr.