Po powrocie do Polski brał udział w walkach w Małopolsce Wschodniej. W 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu pułkownika. W czasie wojny polsko-bolszewickiej dowodził kolejno: 10 pułkiem piechoty (od 1 sierpnia 1919 roku), VII Brygadą Piechoty (od 28 sierpnia 1919 roku). Od maja 1920 roku dowodził IX Brygadą Piechoty. 14 października 1920 roku został zwolniony ze stanowiska dowódcy brygadyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 43 z 10 listopada 1920 roku, poz. 1039.. Od stycznia 1921 był inspektorem etapów 4 Armii pozostając na ewidencji 10 pułku piechotySpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r., s. 49, 669.. Z dniem 1 listopada 1921 został przeniesiony w stan spoczynkuDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 27 sierpnia 1921 r., Nr 34, s. 1312.. 26 października 1923 Prezydent RP, Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919Rocznik oficerski rezerw 1934, s. 322..
Mieszkał początkowo w Brześciu nad BugiemRocznik oficerski 1923, s. 1576.Rocznik oficerski 1924, s. 1405., następnie przeniósł się do KrzemieńcaRocznik oficerski 1928, s. 879.. Został osadnikiem wojskowym w osadzie Tulonka w powiecie stołpeckim.