Musi ona uwzględniać także postępowe ruchy, walczące o niepodległość nierosyjskich narodów, dlatego niezbędny jest internacjonalizm rewolucyjny. Przewidywano, że walka będzie prowadzona na dwóch frontach: z biurokracją na Wschodzie i burżuazją na Zachodzie. Jednocześnie stwierdzano, że nie ma socjalizmu bez niepodległości, demokracji, samorządności i rewolucji. RPRS aspirowała (bezskutecznie) do roli sekcji IV Międzynarodówki. Organem partii było pismo „Zryw”. Rozpad Porozumienia Opozycji Robotniczej (tej nazwy używał w 1986 PPOR) jesienią 1986T01300 Porozumienie Opozycji Robotniczej Warszawa – Encyklopedia Solidarności. doprowadził także do zaniku RPRS.
Literatura Dariusz Cecuda, Leksykon opozycji politycznej 1976-1989, Warszawa 1989
Przypisy
Kategoria:Lewicowe organizacje opozycyjne w PRL Kategoria:Partie trockistowskie Kategoria:Partie narodowo-lewicowe