Poparł rozłam w obozie narodowym i podpisał deklarację założycielską Obozu Narodowo-Radykalnego ogłoszoną 14 kwietnia 1934. W czerwcu tego samego roku został aresztowany w grupie działaczy endeckich po zabójstwie Bronisława Pierackiego, a następnie osadzony w Miejscu Odosobnienia w Berezie Kartuskiej. Zwolniono go we wrześniu 1934. Również w 1934 był jednym z założycieli tajnej Organizacji Polskiej, należał do jej najwyższego, tzw. poziomu „A", i z jego ramienia kierował Komitetem Politycznym (jako ostatni przed II wojną światową). Po śmierci Henryka Rossmana został nieformalnym przywódcą ONR-ABCM. Kofin, Jan Jodzewicz (1898-1985), [w:] Słownik Biograficzny Polskiego Obozu Narodowego, t. 5, red. K. Kawęcki, Warszawa 2023, s. 164.
W okresie międzywojnia odbył szereg szkoleń wojskowych. W 1923 miał już wcześniej przyznaną nominację na stopień porucznika rezerwy z uaktualnionym starszeństwem datowanym na 1 stycznia tegoż roku. Ze względu na napiętą sytuację polityczną w Europie w 1939 został powołany do wojska w ramach powszechnej mobilizacji. Miał już wówczas wcześniejszy przydział do 18. pułku piechoty. Po napaści Niemiec na Polskę wraz ze swoim pułkiem brał udział w działaniach kampanii wrześniowej. Wzięty do niewoli, trafił do niemieckiego obozu jenieckiego.
Po wojnie mieszkał w Wielkiej Brytanii.