zespół zmienił status na półprofesjonalny, zaś składał się głównie ze studentów lokalnej szkoły wyższej Instituto Manuel Bonilla oraz byłych piłkarzy biurokratycznej ekipy CD Diablos Negros.

Obiektem treningowym klubu przez kilkanaście pierwszych lat jego działalności było małe miejskie boisko należące do Standard Fruit Company – przedsiębiorstwa zajmującego się eksportem bananów na rynek amerykański. Drużyna dołączyła w międzyczasie do ogólnokrajowych amatorskich rozgrywek Liga Amateur de Honduras, w których zwyciężyła w sezonie 1961/1962. Dzięki temu w 1963 roku jako drugi honduraski zespół (po CD Olimpia) wziął udział w Pucharze Mistrzów CONCACAF, odpadając z niego jednak już w pierwszej rundzie. Bezpośrednio po tym sukcesie zmieniono nazwę zespołu na stosowaną do tej pory Club Deportivo y Social Vida, na cześć przyjaciółki Gregorio Ramosa – Vidy Code de Castañeda. Przyczyną zmiany był nałożony przez Cervecería Hondureña zakaz posługiwania się nazwą Salvavida (będącą również nazwą jednego z produktów tego browaru). Prezesem drużyny została wówczas Flor de María Coello, nazywana często "królową zespołu".