W krótkim czasie niepodległości Estonii (do 1940 roku) – wraz z pisarzem Friedebertem Tuglasem, Ernstem Enno (pisarzem, poetą), a także Arturem Adsonem i innymi twórcami – Marie Under wyznaczała kierunki sceny literackiej swojego kraju.
Publikowała także na wygnaniu, a jej utwory przetłumaczono na ponad 26 języków. Tłumaczyła z niemieckiego na estoński sztuki teatralne i poezję.
PEN Club kilkukrotnie nominował poetkę do literackiej Nagrody Nobla: na oficjalnej liście nominowanych znalazła się w 1950 roku.mały|„Mutti. Marie Underi portree” – portret Marie Under autorstwa Antsa Laikmaa, 1904.
Publikacje (wybór) Sonnetid, 1917 Eelõitseng, 1918 Sinine puri, 1918 Verivalla, 1920 Pärisosa, 1923 Hääl varjust, 1927 Rõõm ühest ilusast päevast, 1928 Õnnevarjutus, 1929 Lageda taeva all, 1930 Kivi südamel, 1935 Meriballaadid, 1939 Mureliku suuga, 1943 Sädemed tuhas, 1954 Ääremail, 1963 Kolmteist ballaadi, 1963 Mu süda laulab, 1981.
Współczesna recepcja W 2004 roku na ścianie domu przy ulicy Klubbacken 59 w Hägersten (Szwecja), w którym mieszkała para Under-Adson, umieszczono tablicę pamiątkową.
Od 2004 działa zespół muzyczny Under Marié.