W styczniu 1921 roku został bezterminowo urlopowany, a w maju 1922 roku przeniesiony do rezerwy w stopniu kapitana. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 234. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 1 pułku artylerii górskiej w Nowym Sączu.
Praca i działalność społeczna i polityczna W okresie międzywojennym prowadził z ojcem zakład introligatorski w Krakowie. W latach 30. jako mistrz introligatorski został członkiem zarządu Związku Izb Rzemieślniczych oraz prezesem krakowskiej Izby Rękodzielniczej i sędzią Sądu Okręgowego Handlowego w Krakowie oraz członkiem Zakonu Rycerskiego Zakonu Bibliofilów, utworzonego przez prof. Kazimierza Witkiewicza oraz członkiem Kapituły Orderu Białego Kruka. Był opiekunem Wielkiej Pieczęci Zakonu i Kapituły Orderu Białego Kruka w latach 1930–1963, cechmistrzem Cechu Introligatorów w Krakowie.
Był też członkiem Państwowej Rady Oświecenia Publicznego przy Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego oraz jednym z organizatorów Związku Oficerów Rezerwy i działaczem BBWR.